donderdag 4 februari 2016

Vandaag, tien jaar



Vandaag, tien jaar geleden
zeiden we "ja"
vol overtuiging
als vervolg op wat we begonnen, enkele jaren tevoren.

Tien jaar elke dag genieten, avontuur, of gewoon, gewoon
tien jaar reizen, ver of dichtbij
mooie dingen zien, lelijke dingen zien, pijnlijke dingen zien
nieuwe mensen ontmoeten

Tien jaar samen blij zijn, boos zijn, lief zijn
Gezond zijn, ziek zijn
je bijna verliezen
samen verder gaan

Een kind krijgen, een pracht kind
en nog eens, een pracht kind

Tien jaar bouwen, verbouwen,
en nu
verder bouwen

aan meer van dat.


dinsdag 26 januari 2016

De bio-ecologische verbouwing: de laatste afbraak

Toen we jaren geleden dit huis kochten, hebben we er grondig in verbouwd. Dat wil zeggen dat geen enkele ruimte hetzelfde uitzicht of dezelfde indeling heeft als vroeger. Muren werden afgebroken en ergens anders opgebouwd, deuren en ramen bijgemaakt. Slijpen, breken, pleister afslaan: het was het meest vuile en stoffige werk van de hele bouw. En nu doen we dat nog één keer, voor de laatste keer in dit huis. De buitengevel - verbinding tussen het oude huis en de nieuwe bijbouw, is eruit!


Op het gelijkvloers is dat bijna de hele muur, van vloer tot plafond en over bijna de hele breedte. Op de verdieping komt er een deuropening bij.




Misschien verklaar je ons wel voor gek dat we dat midden in de winter doen. En dan nog op het eerste moment dat we die winter effectief "winter" kunnen noemen (hoewel het gisteren zalig lenteweer was...)! Maar er is wat voor te zeggen...

Thomas was namelijk al erg lang van plan om die muur eruit te halen. Voor de winter, dat was het plan. Maar die winter vorderde en die muur bleef. Dus polste ik voorzichtig wat nu juist zijn plannen waren. En wat bleek? Eigenlijk zag manlief het helemaal niet zitten om die muur er alleen uit te halen. Ik zag er eerst geen problemen in: hij had toch al de ramen en deuren in de zijgevel gemaakt? Maar blijkbaar is er een verschil tussen een steunmuur (de zijgevel) en een draagmuur (de achtergevel). En natuurlijk is het formaat van het uit te kappen gat een beetje anders. Thomas zag het eerlijk gezegd niet zitten. Daar zat hij al maanden op te malen... Dus stelde ik voor om dan toch maar professionele hulp in te roepen. Een week later kwam er een aannemer zien, en twee weken verder in onze agenda stond al aangeduid. Zo vlot gaat dat namelijk, als je midden in de winter een muur eruit wil halen. Doe dat eens in de zomer, en je kan maanden wachten tot de aannemer tijd heeft.
Daarbij is de achterbouw nu nog volledig open en is er niks van afwerking die kapot kan. Want zo'n breekwerk heeft toch wat ingrijpende gevolgen... De schade momenteel: wat blutsen en builen aan de houtskelet en 3 gebroken tegels van de afgewerkte vloer binnen. Als de achterbouw in een verder gevorderd stadium was, kon er heel wat meer schade zijn!

Maar hoe gaan we dan de rest van de winter door? Wel, we hebben genoeg strobalen extra liggen om de gecreëerde openingen te isoleren. Toegegeven, ze zullen niet zo hard aangespannen zijn als de eigenlijke muren, maar toch zal het voldoende isoleren (ten opzichte van het raam met enkele beglazing dat er eerst stond, bijvoorbeeld). En laat ons dan hopen op een vroege en prachtige lente (die eigenlijk al in de lucht hangt)!

zaterdag 9 januari 2016

2016, het jaar van de afgewerkte projecten

De tweede week van het nieuwe jaar is nog maar net begonnen, en het is nu al duidelijk: 2016 wordt het jaar van de afgewerkte projectjes!

Ik nam eindelijk de tijd om mijn muts af te werken. In 2015 begonnen, te klein gebleken en opnieuw begonnen, en nu afgewerkt.



En mijn trots van deze winter: mijn zelfgemaakte winterjas. Ik begon er eind september aan, en werkte er voornamelijk om de twee weken op het Femma naaisalon aan. Nu dus eindelijk, helemaal: af! Geluk bij een ongeluk: 't is nog steeds geen winterweer geweest...


En last but not least, hier wordt stilletjes (en luidop) gehoopt dat 2016 het jaar is waarop we kunnen afklokken voor onze (ver)bouwing! Thomas is alleszins goed terug bezig, na een anderhalve maand "winter"stop. Het voorportaal krijgt vorm, en de eerste voorbereidingen worden getroffen om de muur uit te breken!


Zo, rest er mij alleen nog om jullie allemaal een even productief jaar toe te wensen als onze eerste twee weken!

donderdag 31 december 2015

De bio-ecologische verbouwing: over een groendak dat geen groendak wou zijn.

Op de valreep, bijna de laatste dag van het jaar, toch nog een update. Het is al veel te lang geleden. December stond in het teken van kopjes, kopjes en kopjes. En borden. En taartschotels, slaschotels, serveerschotels, sauskommen, noem maar op. Het werd en wordt allemaal erg gesmaakt, en nu bezinnen we ons wat we in de toekomst gaan doen met ons Kopjescollectief.

Dit gezegd zijnde vond ik het hoog tijd voor een verbouwingsupdate. Eentje zonder actie en zelfs zonder uitkomst.

Jaren geleden besloten Thomas en ik al dat we een groendak wilden hebben. We willen het zelfs op elk klein dakje in onze tuin, maar daar gaat het nu niet over. We wilden ook een groendak op ons groot dak. We legden dat voor aan onze architect, vroegen of dat kon, zo met die gebogen structuur. Hij zag geen problemen, maar die ziet hij zelden, om eerlijk te zijn. Dat maakt hem voor ons zo leuk om mee samen te werken, want alles lijkt mogelijk. En zo ook ons groendak.

Nu ligt ons dak er en zien we pas hoe verticaal laatste/laagste stuk loopt. Ik mailde dakwerkers, die waren enthousiast. Tot ze de plannen zagen, of het dak in het echt. Dan zagen ze dat groendak niet meer zitten. Ik nam contact op met muurtuin-plaatsers (voor dat verticale stuk, ah ja), maar die zagen geen heil in hun systemen en vonden het logischer dat we groendakplaatsers contacteerden. We verzonnen zelf structuren, vonden dakwerkers die mee wilden gaan in onze zotte plannen ('t is geen toeval dat die wel vaker met onze architect samen werken), maar ze zeiden ons dat dat allemaal wel veel zou kosten, en weinig kans op slagen had.

Helaas willen we geen duizenden euro's uitgeven aan een groendak dat zo'n grote kans van mislukken heeft. Dus lieten we dat idee met pijn in het hart varen.
En bedacht ik alternatieven. Een uitgebouwde dakgoot waar we grote bloempotten in konden zetten en klimplanten over het dak konden laten groeien. Ik had zelfs de soorten al uitgezocht. En ik bedacht een systeem van kabels en afstandhouders om de klimplanten te leiden. Als dit zou mislukken, zouden we hoogstens enkele honderden euro's kwijt zijn.


Maar ook daar kwamen de bedenkingen op. Mijn systeem van kabels en afstandhouders moest sterk genoeg zijn, en dus zouden die afstandhouders in de epdm ingewerkt moeten worden. Dat kost ook weer veel geld om dat allemaal waterdicht te krijgen.
Ook voor de planten moesten we rekening houden dat ze zouden kunnen verbranden in de zomer: de epdm wordt heel warm als de zon erop staat, en dat kan wel eens nefast zijn voor de planten.
Of de vogels zouden zich iets te goed voelen in die planten en zo de epdm stuk pikken (hebben we al voor op ons tuinhuis)...

En wat als alles mislukt, dan zit je daar met een lelijk epdm-dak, met dan nog allemaal afstandhouders op?

Nee, met lelijkheid kunnen we niet leven. Dus begonnen we ook afscheid te nemen van dat idee.

Ik was al lang aan het pleiten voor een houten structuur (houten beplanking of nog schoner: houten shingles!), maar ik kreeg altijd het deksel op mijn neus. Dus vroegen we offertes aan voor een zinken dak.

Daar wachten we nu nog steeds op. En als dat niet lukt, wordt het blijkbaar toch een houten dak. Thomas moet soms in de waan zijn dat hij zelf op bepaalde ideeën gekomen is, zoals een houten dakbedekking. Nee hoor, ik had dat nog nooit voorgesteld. Pfoeh.

Ach, zolang het er maar schoon uit zal zien...


dinsdag 1 december 2015

Het kopjescollectief op de kerstmarkt: de voorbereidingen

Het plan was er al maanden. Servies beschrijven met kalligrafie, met de gedichten van Katia Van Cleynenbreugel. Samen verzamelden we drie bakken vol servies, zij schreef er een hoop gedichten over. Maanden de tijd. Natuurlijk hou ik het dan tot de laatste weken voor de kerstmarkt van Wakkerzeel om die gedichten en hun porseleinen vriendjes samen te brengen.

Eén bak is al gevuld, met kopjes, borden, schotels en een theekannetje. Misschien dat ik er nog last minute wat bij maak, wie weet. Dit was alleszins hoe ik de voorbije week doorbracht.


En hier vind je de uitnodiging! Ik ben zelf niet zo kerstmarkt-minded, maar voor die van Wakkerzeel maak ik graag een uitzondering. Die is écht de moeite. Kom gerust langs, 12 december tussen 17 en 22u (rond de kerk van Wakkerzeel).


donderdag 19 november 2015

Winter

Sommigen hebben het met sigaretten. Anderen met drugs. Alcohol. Suiker. TV. Eten. Sporten. De zonnebank. Lijm. Chocolade (ok, ik ook een beetje). Harry Potter (Yep, helemaal!)

Ik denk dat ik voor het eerst in mijn leven een verslaving heb. Hoewel ik jarenlang geprobeerd heb om de draad van het breien op te pikken, lukte het me nooit. Ik gaf het telkens op.  Nu denk ik dat ik die draad niet meer kan los laten. Sinds de zwangerschap van Frauke - ik ging het breien toen nog één allerlaatste kans geven - is er geen moment zonder brei-project geweest. Een kruippakje voor Frauke. Een paar sokken voor mezelf. Een muts. Een sjaal.

Het blijft maar komen, zelfs met verschillende projecten tegelijk. Een muts voor Tibe, wanten en een muts voor mezelf (te klein), nog eens diezelfde muts (op maat), en nog eens een paar sokken.

Bijna klaar voor de winter!




Wanten: Warmest mittens, met geborduurd ofte ge-woolly tattoo-d hert
Muts: Ripley hat van Isolda Teague

dinsdag 17 november 2015

Binnenkort een buitenverblijf?

Dat heb je met dat natuurlijk bouwen, zeker?
Stro + regen + relatief warm weer
=
tarwe dat groeit op je terras!




Binnenkort kunnen we misschien een buitenverblijf opbouwen met het stro dat hier spontaan begint te groeien!