dinsdag 16 september 2014

Beestjes anno 2014, deel 2

Het gemis was er al lang, maar het besef dat ons huis en ons leven niet ideaal was om opnieuw een kat te nemen, was er ook. Toch liet ik regelmatig vallen dat ik oh zo graag terug een kat wou, na het overlijden/overrijden van Nanou, ondertussen ongeveer 4 jaar geleden.
Manlief troostte me regelmatig met de woorden: "na onze reis naar Australië nemen we terug een kat".
We waren nog niet lang terug of ik begon op internet een zoektocht naar poezenadoptie"bureaus". Er zijn er heel wat, maar om de ene of de andere reden sprak Het dierenthuisje uit Geel me wel aan. We brachten een bezoekje en daar werd het voor Thomas pas duidelijk dat ik nog meer plannen had... (hij wist alleen niet dat hij dat jaren geleden zélf in mijn hoofd had gestoken), ik wou namelijk per sé 2 katten in huis nemen.
En zo keerden we huiswaarts met Rusty, een kattin van ongeveer een jaar oud, enorm aanhankelijk. En Dalí, een iets jongere kater die zelf nog maar een week bij het dierenthuisje was, en daar meteen gecastreerd was.

Rusty

Dalí

Na een paar dagen speelde de voorgeschiedenis van Rusty ons/haar al parten.  Ze was tot twee keer toe naar het asiel gestuurd omdat andere dieren in de buurt veel dominanter waren dan zij, en samenleven lukte niet. Blijkbaar ging ze dat niet nog een keer laten gebeuren. Ze vertrouwde Dalí voor geen haar (ook al bleek er in het dierenthuisje niet echt een probleem te zijn) en liet hem niet in haar buurt. Ze verstopte zich in de keuken.
Na een paar dagen bleek ook dat Dalí een zorgenkindje was. De castratie genas niet zoals het moest. Op een zaterdagochtend gingen we dan naar de eerste de beste dierenarts uit de buurt die spreekuur had. "Niks aan de hand, beetje iso betadine op en zorgen dat hij er af blijft.  Moest dat laatste een probleem zijn, kan je hem zo'n kraag aandoen."
Na een paar dagen niks beterschap en bleek die kraag geen hulp maar een marteling. Om een pas geadopteerde kat zoiets aan te doen (meerdere keren per dag, want we moesten ze wegens de grootte altijd uitdoen voor het eten) was dat hét recept voor het kweken van een haatrelatie. Na 5 minuten vloog de kraag uit en belde ik voor een tweede opinie naar onze oude vertrouwde dierenarts. Die hoorde aan mijn omschrijving meteen dat er iets niet klopte, raadde ons aan om er terug mee naar de dierenarts in Geel te gaan, en die nam Dalí met veel liefde terug onder handen: de zaadstreng bleek naar buiten gekomen te zijn. Niks te onschuldige irritatie van de wonde dus.
Een dag later kregen we een andere kat terug: vrolijk en speels, en god zij dank ook heel aanhankelijk.
Ondertussen gaan onze twee poezen graag op ontdekking in de tuin. Voor Rusty is het haar nieuwe toevluchtsoord, we zien haar amper nog binnen. Dalí gaat er volop ravotten, maar is veel liever binnen. Het is overduidelijk dat hij het zo jammer vindt dat Rusty hem op afstand houdt.

Tibe vindt de katten geweldig. De manier hoe hij met hen om gaat, tegen hen vertelt en hen terecht wijst, is zalig om zien. Alleen jammer dat ook hij Dalí niet vertrouwt, want Dalí wil ook graag met hem spelen. Maar dat komt bijna altijd als een regelrechte aanval over.

We moeten dus allemaal nog ons plaatsje vinden met deze gezinsuitbreiding.  Hopelijk komt het allemaal vlot op z'n pootjes terecht...

woensdag 10 september 2014

Zin in honing?

Eten jullie ook zo graag honing? Wij wel, samen met allerlei andere natuurlijke en ongeraffineerde zoetstoffen. En hoewel de oogst van honing niet de hoofdreden is waarom we tegenwoordig bijtjes in de tuin hebben staan, is het wel een enorm fascinerend product.

Wil je er meer over weten? Kijk dan eens naar onderstaande infografiek. Voorlopig is hij enkel nog maar in het Engels, maar ik kon het niet laten om al die nieuw verworven info over bijtjes en honing om te zetten in iets creatiefs!

© Infografiek made by Sig!s



woensdag 27 augustus 2014

Beestjes anno 2014, deel 1

Eerst een blik op onze ontplofte tuin, toen we thuiskwamen van 6 weken Australië:








Maar voor, tijdens en na die zes weken hebben we niet stilgezeten. Zo is er ten huize Sig!s een nieuw project gestart. Wel, eigenlijk is het niet mijn project, wel dat van manlief, maar zoals alles doen we het een klein beetje samen: ik denk mee na en probeer voor de creatieve uitwerking te zorgen. De rest doet Thomas. 


Over onze bijenavonturen kan je lezen op de blog van Thomas: bij-zonder.blogspot.be. En aangezien hij samen met Steven (van wie ik vorig jaar een hele lading saffraankrokussen kreeg!) aan zijn bijenavonturen startte, heb ik hun duo omgedoopt tot een imkerscollectief. En schonk ik hen een logo.

De effectieve afhandeling van de bijen doen ze (voorlopig) helemaal zelf.



Op dit moment moeten we de bijtjes noodgedwongen (suiker)voeding bij geven, hoewel ik radicaal tegen suiker ben (maar 1. ik ben de imker niet en 2. nog liever dat dan hen te laten verhongeren in dit regenweer).
Vandaag is het er aan te zien dat de zon nog eens schijnt, sinds lang. Zoveel bedrijvigheid aan de bijenkast!


maandag 18 augustus 2014

Tijd

Ik heb mijn tijd wel genomen. Eerst 6 weken Australië (van Brisbane tot Cape Tribulation, om het even ruw samen te vatten). Dan anderhalve week bekomen van een helse terugvlucht. Dan terug in gang schieten: met Sig!s, met bijscholingen, in huis. En nu eindelijk ook met de blog!
Niet dat we hier hebben stil gezeten. Er valt veel te vertellen. Zo heb ik al wat tuin-updates gemist: van hoe wij de tuin achterlieten, hoe we hem na 6 weken vakantie terugvonden (ondanks 3 weken onderhoud door onze housesitter), door het warme maar regenachtige weer was de tuin lichtjes gezed... ontploft. En hoe de tuin er nu uit ziet, want daar is alweer wat bijgekomen!
Ik wou gewoon al laten weten dat ik nog leef, dat wel! En dat ik hier terug in gang schiet, dat ook!

Maar alles op zijn tijd, natuurlijk.


zondag 15 juni 2014

The housesitter & the shorts

15 06 14, 18u20: vertrek met de bus naar de luchthaven.
15 06 14, 11u40: naad en knopen van mijn short eraan genaaid.

Niks te last minute, zou ik zo zeggen. Maar nu ben ik klaar om lekker lang op reis te vertrekken.

En ja, ik durf dat hier zo open en bloot op internet te smijten. We hebben namelijk een housesitter ingehuurd. Met rottweiler-capaciteiten, als het moet. Voor de rest is ze heel charmant!

woensdag 11 juni 2014

Carte blanche

Af en toe maak ik covers voor boeken. En soms krijg ik wel eens carte blanche. Als het onderwerp dan "wiet" is, en de titel "Land van wiet en honing", kan mijn geluk niet op.

Uiteindelijk koos de uitgeverij voor een ander ontwerp (dat ook heel leuk is). Het mijne was natuurlijk wel sterk, maar iéts te psychedelisch. Hoezo psychedelisch? 

Iemand nog een cover nodig voor een boek over, laat ons zeggen, LSD?

alternative cover for the book "Land van wiet en honing"
by Karel Michiels,
Houtekiet publishers

---
Sometimes I design book covers. And sometimes the publisher gives me 'carte blanche'. If then the subject is 'weed' and the title is 'Land of weed and honey', I'm very happy.

Eventually the publisher chose a different design for the cover (which is also nice). Mine was a good one, naturally, but they thought it was just a little bit too psychedelic. What do you mean, psychedelic?

Someone needs a cover for a book about, let's say, LSD?

zondag 1 juni 2014

Dit weekend...

... bracht een 100-tal mensen en kinderen in onze tuin. Wij hebben ervan genoten, want blijkbaar hebben we veel mensen aangestoken met onze ideeën en onze tuin. "Inspirerend" was denk ik het meest gehoorde woord, een ongelooflijk mooi compliment.










By the way, exact één jaar geleden zag die tuin er zo nog uit: